Zayaz droomt

Droom #7: Wonen met respect voor elkaar

2011-09-04T09:37:00.000+02:00

De plek waar je woont is de plekwaar je leeft. Natuurlijk leef je ook op de plekken waar je werkt,vrijwilligerswerk doet, scholing krijgt, je vrienden ontmoet. Maar toch... jevoelt je thuis, je voelt je veilig, je voelt je gewaardeerd, je voelt jegesteund vooral en in de eerste plaats op de plek waar je woont en in de buurtwaar je leeft. Hoe moet dat voelen, als je je niet gewaardeerd, veilig en thuisvoelt?

Daarover had ik een droom. Eenbeetje een enge droom. Om mij heen waren allerlei mensen, mensen die ik kenmaar ook mensen die ik niet ken. Deze mensen waren niet met elkaar ingesprek, maar waren wel allemaal aan het praten. Veel praten. Door elkaarpraten. Praten zonder te luisteren. Benauwend was dat. Het onderwerp vangesprek was bij iedereen hetzelfde. Het ging over integratie, over aanpassen,over grensbewaking, over uitzetten, over verschillen. Het ging vooral over ‘zij’en over harder aanpakken, fermer optreden, ze moeten dit, ze moeten dat. Hetging niet over ‘wij’, het ging niet over wij kunnen, wij moeten, het ging nietover wij samen. Het ging over zwart en wit. Het ging niet over kleur, niet overnuance. Het leek erop dat je er niet bij hoorde als je niet ferme hardeuitspraken deed.

Net voor ik wakker schrok stonder iemand op. Er werd heel duidelijk stop geroepen. Het werd stil. Er werdgeluisterd. De vraag werd gesteld. Is dit wat wij willen? Is dit hoe wij willensamenleven en samen wonen? Is dit hoe veel respect wij elkaar willen tonen?

Toen werd ik wakker. Mijn vrouwvroeg me of ik eng gedroomd had. Met veel moeite kon ik me mijn droom voor degeest halen. ‘Hoe is het afgelopen?’ was vervolgens haar vraag. ‘Dat weet ikniet precies’, zei ik. ‘Het einde was in ieder geval niet zo benauwend als hetbegin. Er was iemand die de stroom wist te doorbreken, het tij wist te keren. Maarvraag me niet hoe of wat.’

Ik mijmer over een vervolg van dedroom. We staan op tegen de ongenuanceerdheid. We vormen een beweging tegennon-tolerantie. We doorbreken de vervreemding. We denken na over de witte kantvan integratie. Geen integratie zonder beweging van beide zijden. We accepterenniet langer een zwart-witredenering, een zwart-witoordeel. Wonen is niet zwart,is niet wit, is niet grijs. Wonen is kleurrijk. Wonen is samen leven, respecthebben voor elkaar, en écht willen kijken en luisteren.

Onze Bossche oplossingen

1. Manifest tegen ver- en vooroordelen

De gemeentelijke woonvisie krijgteen bijlage: het Manifest tegen ver- en vooroordelen. Een manifest voor kleurrijkeen liefdevolle integratie en tegen ongenuanceerde afwijzing en verwijdering.Het manifest bestaat uit twee componenten: enerzijds de invoering enherwaardering van een wederzijdse integratie-actie in ‘s-Hertogenbosch en anderzijdseen bovenstedelijke olievlekaanpak rondom dit manifest.

2. Omgekeerde integratiecursus

De gemeente neemt samen met allochtonepartners het initiatief voor een ‘omgekeerde integratiecursus’, die zich richtop de ‘bobo's’ in de stad en op een specifiek daarvoor uitgenodigde groepsmaakmakende autochtone Bosschenaren. De cursus richt zich op de vergroting vanhet adaptieve vermogen van autochtone Bosschenaren en kan onderdelen bevattenals een bezoek aan een moskee(bestuur), een cursus Marokkaanse keuken, een netwerkbijeenkomstmet allochtone ondernemers en een rondrit langs Bossche koffiehuizen.

3. Manifestatie ontmoeting en ontvreemding

Partijen in het manifest stelleneen agenda op waarin voor een periode van vier jaar elk jaar tweepubliekstoegankelijke manifestaties worden geprogrammeerd waarin ontmoeting enontvreemding tussen autochtoon en allochtoon centraal staan. De organisatie vanelk van die manifestaties wordt bij wijze van estafette doorgegeven vanmaatschappelijke organisatie naar maatschappelijke organisatie.

4. Kleurrijkehuurdersorganisaties

Corporaties nemen gezamenlijkinitiatief inzake een ‘kleurrijker’ lidmaatschap van de huurdersorganisaties.

Droom #6: Ouderen wonen langer zelfstandig

2011-08-28T10:10:00.000+02:00

Een blik op de toekomst. Het aantal ouderen in Nederland gaat sterk stijgen. De gemiddelde levensverwachting neemt toe, waarmee ook de behoefte aan intensieve zorg pas op hogere leeftijd zal gaan spelen. Maar ‘de’ oudere bestaat natuurlijk niet. Iedereen leeft onder zijn eigen specifieke omstandigheden met zijn eigen mogelijkheden en zijn eigen beperkingen. De een heeft een goede pensioenvoorziening, de ander geen enkele aanvulling op zijn AOW. De een is altijd fit, de ander kwakkelt al jaren met zijn gezondheid. Toch delen veel ouderen dezelfde droom: het is een diep gekoesterde wens van velen van ons om zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen leven.
Daar moeten organisaties voor ouderen meer op inspelen, door ondersteuning te bieden aan de individuele behoeften van ouderen. Dat is geen gemakkelijke opgave, te meer omdat het vaststaat dat die ondersteuning in de toekomst met (nog) minder mensen georganiseerd moet worden dan nu al het geval is.

Dat betekent dat mensen meer op zichzelf en op hun omgeving zullen zijn aangewezen. Dat betekent voor hulpverleners en ondersteuning dat zij moeten leren niet alleen in te springen als zorgondersteuning nodig is maar ook te werken aan zelfredzaamheid van ouderen. De zorg zelf zal efficiënter georganiseerd moeten worden. Daar kan de moderne techniek een bijdrage aan leveren; zorg op afstand wordt steeds meer toegepast. Maar dat lost niet onze behoefte op aan onderling contact. Het wegvallen van contacten heeft ernstige gevolgen voor onze gezondheid, maar het omgekeerde is gelukkig ook waar: wie contacten blijft houden kan meer aan en heeft daarom ook minder zorg nodig. Daarbij zullen we mensen moeten ondersteunen waar dat nodig is. Eenzaamheid is ten slotte ook een gezamenlijk gedeeld angstbeeld.

Laten we, als organisaties met een maatschappelijke verantwoordelijkheid, wonen en zorg voor ouderen meenemen in onze visie en ambities voor ’s-Hertogenbosch. Vanuit de gedachte dat zelfstandig wonen met zorg op maat een grote bijdrage kan leveren aan onze kwaliteit van leven.

Onze Bossche oplossingen

1. Zorg op afstand

Om mensen langer zelfstandig te laten wonen zetten corporaties en zorginstellingen een experiment op waarbij moderne techniek (domotica) gebruikt wordt om zorg op afstand te verlenen. Tegelijkertijd ondersteunen en versterken we de eigen kracht van mensen en helpen zo mee hun sociale netwerken te vergroten waarop zij een beroep kunnen doen. De gemeente maakt dit mede mogelijk door inzet van WMO-gelden.

2. Ondersteuning in de wijk

Zayaz realiseert samen met Vivent (ouderenzorg – thuiszorg) een aantal duobanen voor medewerkers die in de wijken werken. Hiermee verminderen we de druk op de reguliere zorgverlening en kunnen we wellicht ook het aantal zorgverleners terugdringen dat bij mensen over de vloer komt. Deze initiatieven kunnen buiten de gemeente om lopen. De gemeente stelt zich dan ook terughoudend op als maatschappelijke organisaties zelf oplossingen realiseren.

3. Alternatieve woonvormen

Er komen meer kleinschalige alternatieve woonvormen met zorgvoorzieningen voor groepen ouderen met een gelijksoortige achtergrond. Dat kan via nieuwbouw of door het zoeken van oplossingen binnen de bestaande woningvoorraad. Hiermee komen we tegemoet aan de toenemende vraag van oudere mensen om in een groep te kunnen wonen die aansluit bij de eigen wensen, leefgewoonten en levensovertuigingen. De woonvorm en het zorgconcept wordt samen met de betreffende groep ontwikkeld en afgestemd op individuele behoeften. Waar nodig ondersteunt de gemeente met ruimtelijke ordeningsprocedures.

4. Meer mogelijkheden in de wijk

Wij bieden meer mogelijkheden voor mensen met een toegenomen zorgvraag om binnen hun wijk te verhuizen naar een voor hen geschikte woning. Dat doen we in een of enkele wijken waar veel ouderen wonen. We maken daarvoor meer woningen geschikt en passen daarbij een aan dit doel aangepaste toewijzingsprocedure toe.

Droom #5: 's-Hertogenbosch... een stad met ambitie

2011-08-21T11:45:00.011+02:00

’s-Hertogenbosch is een aantrekkelijke woonstad. De stad kent een rijke geschiedenis, heeft een hoogwaardig cultureel aanbod, staat bekend om de gezelligheid, heeft een centrale ligging in het land en ligt in een economisch sterk gebied. Om de stad aantrekkelijk te houden is het van belang om vol in te zetten op het wonen in de gemeente. Er moet voldoende ruimte blijven voor de ambities die horen bij een stad met zo’n aantrekkingskracht.

Want ’s-Hertogenbosch is ook een stad met een gespannen woningmarkt. Dit zien we terug in de huursector, met ruim 30.000 ingeschreven woningzoekenden en circa 2000 mutaties per jaar. Om de slaagkansen van verschillende groepen woningzoekenden te bevorderen is het verruimen van de voorraad noodzakelijk. Het realiseren van diversiteit en kwaliteit in woonmilieus is daarbij essentieel. Luisteren naar wat de woningzoekende zoekt en dat bouwen is de opgave voor de komende jaren.

Het begint heel eenvoudig, bij het leveren van voldoende woningen. Voldoende om alle ambities te kunnen waarmaken. Dit betekent dat we ons niet alleen richten op autonome groei. We hebben tot 2030 ruim 16.000 nieuwe woningen nodig, juist om kansrijke huishoudens te trekken. En daarmee economie en cultuur te versterken.

Een voorwaarde in onze programmering is dat we oog hebben voor de diversiteit aan huishoudens. Allereerst zorg voor de zwakkere huishoudens op de woningmarkt. Zij die het niet zelfstandig kunnen. De komende jaren zullen we hard werken om hun kansen te vergroten. Dit betekent verruimen van het aanbod, stimulering van de doorstroming en uiteindelijk verkorten van de wachttijden voor een woning.

De huishoudens met een middeninkomen komen nagenoeg niet meer in aanmerking voor een sociale huurwoning. De huisvesting van deze groep baart ons grote zorgen. We willen jaarlijks voor alternatieven voor 250 van deze huishoudens zorgen. Voor een deel zullen hiervoor woningen uit de sociale voorraad worden benut. In de uitleggebieden zal deze onttrekking uit de sociale voorraad worden gecompenseerd. Deze uitleggebieden zijn nodig vanwege de gewenste groei van de stad en ook om compensatie te kunnen bieden voor sloop en verkoop van de bestaande sociale woningvoorraad. Zo behoudt de stad zijn dynamiek en kracht.

De gemeente heeft, om sterk te blijven en sterker te worden, een trekkracht nodig voor kansrijke gezinnen. Momenteel verlaten vooral doorstromende gezinnen onze gemeente. Zij zoeken naar grondgebonden woningen in een groen, dorps woonmilieu. Een kwaliteit die we op dit moment nog niet voldoende kunnen bieden in onze gemeente. We zoeken naar een uitleglocatie, waar we dit woonmilieu in de toekomst kunnen bieden.

Juist in tijden waarin het (economisch) tegenzit wordt van bestuurders verwacht dat zij nieuwe ambities stellen. De ambitie stellen is het begin van een antwoord. Een toekomstvisie voor onze stad dient een reikwijdte te hebben van twintig jaar. Het agenderen van die visie begint nu! Door de crisis is de realisatie van De Groote Wielen vertraagd maar niet van de baan. Een stedelijke ambitie reikt echter verder dan De Groote Wielen.

Onze Bossche oplossingen

1. Debatteer met inwoners over de ambities voor 's-Hertogenbosch
De stad en haar inwoners hebben recht op een debat over ambitie en visie. De woonvisie van nu moet de weg banen voor de woon- en leefambitie voor later. Daarom moet in de woonvisie van nu een debat over de visie en ambitie op de verdere toekomst worden aangekondigd, georganiseerd en vooral: ingezet.

2. Maak ruimte voor ambitie en visie
Ambitie en visie worden reëler als er ruimte wordt gemaakt. Daarom is onze Bossche oplossing dat gemeente en (woon)partners vandaag geen belemmeringen opwerpen die uiteindelijk belemmeringen zullen blijken voor een nieuwe groeiambitie en -fase. Zet dus in op een ruimhartige visie op groei(locaties). Zet ook in op andere oplossingen voor landbouw en ecologische eisen. Vermijd harde LOG-grenzen, nieuwe stankcirkels en te krap bemeten (hoofd)structuren.

3. Dromen in plaats van strijden
Onze Bossche oplossing is dat de cijfers van nu, de structurele belemmeringen van nu, de politieke en maatschappelijke gevoeligheden van nu, de crisis van nu niet worden ‘ingebracht’ in de droom, maar dat de droom juist los daarvan de ruimte krijgt. Een gezamenlijke zoektocht, een gezamenlijke droom. Een droom die niet alleen over wonen gaat, maar juist ook over economische en culturele ambities. Een samenlevingsdroom!

Droom #4: Bouw 100 woningen van € 145.000 gestart

2011-08-14T08:39:00.009+02:00

Brabants Dagblad, 5 augustus 2013

’s-Hertogenbosch – Na twee jaar intensieve samenwerking is Zayaz gestart met de bouw van 100 eengezinswoningen in het plan Lingots in De Blokken. "Opvallend aan deze woningen", aldus scheidend wethouder Rodney Weterings tijdens een grootse manifestatie op het bouwterrein, "is niet alleen de absolute bodemprijs, maar ook het feit dat ze in zogenaamd particulier opdrachtgeverschap gerealiseerd worden. Daarmee wordt een belangrijke afspraak uit de gemeentelijke woonvisie van 2011 ingevuld." Met de eengezinswoningen wordt de aftrap gegeven voor de ontwikkeling van bouwlocatie De Blokken in het oostelijk deel van Den Bosch.

Bossche oplossing mee naar Den Haag

Weterings sprak op de manifestatie daags voor zijn aantreden als nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, waaronder ook Volkshuisvesting valt. Het nieuwe groen-rode kabinet maakt morgen zijn opwachting op het bordes bij de Koningin. Weterings: "De Bossche oplossing waarbij voor startende kopers op de woningmarkt een garantieregeling is getroffen, neem ik mee naar Den Haag. Dit Bossche initiatief van corporaties, banken en overheid verdient landelijke navolging." Weterings doelt op de regeling die de nadelige effecten opvangt van de geleidelijke afschaffing van de hypotheekrenteaftrek, zoals opgenomen in het regeerakkoord.

Zayaz-directeur Ad van Gurp licht toe hoe het plan tot stand is gekomen. "Al in 2011 spraken partijen in Den Bosch af tot dit initiatief te komen. In de gemeentelijke woonvisie die in het najaar van 2011 het levenslicht zag stond dit project al genoemd", aldus Van Gurp. "In het initiatief komen twee zaken samen. We bieden de mogelijkheid om mooie ruime eengezinswoningen te bouwen voor een bedrag dat ongekend laag is. Daarnaast kunnen de toekomstige bewoners, ongeacht of dat kopers of huurders zijn, een woning bouwen die geheel naar eigen smaak en indeling is." Hiervoor zijn de toekomstige eigenaren en huurders van Lingots verenigd in een coöperatieve vereniging. In die vereniging worden de komende tijd alle beslissingen over het project genomen die de toekomstige bewoners aangaan. Dat kunnen zaken zijn als parkeren, de inrichting van de buitenruimtes of gemeenschappelijke voorzieningen.

Koopconstructie

Op de vraag hoe het gelukt is om de prijs van de woningen zo laag te houden, antwoordt Van Gurp: "Begin 2012 is Zayaz om tafel gaan zitten met de gemeente, architecten en een aantal lokale aannemers en onderaannemers om te kijken wie er bereid was mee te werken aan deze droom. Ruim twee jaar is er samengewerkt aan een bijzondere koopconstructie voor de grond, een nieuwe bouwmethode en flexibele woningplattegrond. Alle inspanningen hebben het mogelijk gemaakt om een eengezinswoning te bouwen, die voor slechts € 145.000,– wordt verkocht. De woning heeft alles wat een normale, duurdere woning ook heeft. Een woonkamer, keuken, drie slaapkamers, een badkamer en een mooie tuin in een landelijke, kindvriendelijke omgeving. Perfect voor een stelletje of jong gezin."

De koopwoningen zijn onder meer bedoeld voor starters op de woningmarkt met een inkomen tussen de € 33.000,– en € 43.000,–, die sinds een paar jaar niet meer in aanmerking komen voor een huurwoning. Om deze doelgroep tegemoet te komen, verkoopt de gemeente ’s-Hertogenbosch de grond met korting, onder de voorwaarde dat bij inkomensstijging de korting in stappen wordt terugbetaald.

IKEA-formule

In het plan Lingots heeft de toekomstige koper of huurder de mogelijkheid zijn eigen woning te ontwikkelen. Om te voorkomen dat dat automatisch tot dure woningen leidt, hebben de samenwerkende partijen een zogenaamde IKEA-formule ontwikkeld. Het principe hierbij is afgeleid van de missie van woonwarenhuis IKEA en luidt: 'Een designwoning moet voor iedereen bereikbaar zijn'. Om dat te bereiken zijn er voor elk onderdeel van de woning verschillende modules bedacht, waarmee de koper of huurder zijn eigen woning kan samenstellen. De keuzemogelijkheden binnen elk van de modules zijn groot. Zo kent alleen de voorgevel van de begane grond al vijf varianten. Weterings: "Uiteindelijk zullen hier woningen gebouwd worden die onderling flink verschillen in grootte en uitstraling. Een rijtjeswoning met de uitstraling van een vrijstaand huis. Mooi daarbij is dat er straks geen verschil te zien zal zijn tussen de koop- en de huurwoningen."

Onder luid applaus kondigde Van Gurp in zijn slottoespraak tijdens de manifestatie aan dat een tweede project op het punt staat gestart te worden. Het betreft hier het plan Villavaz, ten oosten van Lingots. "In zijn vormgeving lijkt dit project erg veel op Lingots. Daar zal echter niet gekozen worden voor de IKEA-formule, maar worden twee nieuwe bouwmethodes geïntroduceerd, The American Style en de XX-woning. Daarmee creëren we nog meer keuzemogelijkheden voor toekomstige bewoners."

Onze Bossche oplossingen

Onze Bossche oplossingen zijn even eenvoudig als doeltreffend: werk samen om de voorspellende waarde van dit krantenartikel tot 100% te laten stijgen en wel op alle onderdelen:

· aanzienlijke verlaging bouwkosten;

· nieuwe bouwmethoden en architectonische ontwerpen;

· grondprijs- en garantiearrangementen;

· particulier opdrachtgeverschap voor huurders en kopers;

· ontwikkelruimte in ruimtelijk en esthetisch opzicht;

· Weterings for Minister!

Droom #3: Versterk de kracht van bewoners

2011-08-07T12:54:00.002+02:00

Onze droom gaat verder dan het bouwen en verhuren van huizen; wij gaan voor sterke wijken waar mensen een kans krijgen en waar we bouwen op de kracht van mensen. In een stad die groeit – in omvang, maar ook in aantallen alleenstaanden, 65-plussers en andere groepen inwoners die een grotere sociale behoefte hebben – is de inzet op kracht van de bewoners hard nodig.
De decentralisatie van steeds meer sociale taken naar de gemeentelijke overheid, de ontwikkelingen in de zorg en de verdergaande bezuinigingen maken het goed mogelijk dat de gemeente zich bezint op de vormgeving van al deze nieuwe taken. Kun je dat op een zodanige manier doen dat de kracht van de individuele burger ermee ondersteund wordt en erdoor bevorderd wordt?

Wij, gemeente en partners in de stad, zullen op zoek moeten naar slimme werkvormen, naar werkvormen die de burgers werkelijk centraal stellen en die de burgers ook eigen beslissingsruimte en eigen verantwoordelijkheid geven. Thema daarbij is om het traditionele verschil tussen huurders en kopers zo veel mogelijk op te heffen.

Wij verwachten van de gemeente niet alleen een regierol, maar tevens een opstelling waarin blokkades, bureaucratische regelgeving en betutteling worden weggenomen.

De inzet op de kracht van de bewoner betekent voor ons vooral en in de eerste plaats: zeggenschap geven aan de bewoner. Niet alleen over zijn woning en woonomgeving, maar op alle facetten van het leven en samenleven. Wij zien mogelijkheden voor experimenten met particulier opdrachtgeverschap (voor zowel koop als huur), “eigenaarschap” van huurders in een VVE, coöperatieven voor middeninkomens, zelfbeschikkingsrecht op onderhouds- en leefbaarheidsbudgetten en instemmingsrecht in plaats van informatie- of adviesrecht. Kortom: een echte verbetering en versterking van de positie van bewoners. En dat is nodig. Immers, sterke mensen betekent sterke wijken.

Natuurlijk richt Zayaz zich hierbij primair op de versterking van burgers in de rol van bewoners. De uitdaging aan onze partners is om de lijn door te trekken naar facetten als zorg, scholing en welzijn.

Onze Bossche oplossingen

1. Collectief particulier opdrachtgeverschap
In de woonvisie moeten tenminste twee experimenten rondom collectief particulier opdrachtgeverschap huisvesting worden aangekondigd. Eén van die experimenten betreft de ontwikkeling van locatie en woningen door kopers/eigenaren en de andere betreft een initiatief van collectief particulier opdrachtgeverschap voor en door bewoners/huurders. Bij collectief opdrachtgeverschap gaat het om een groep particulieren (huurders of kopers) die gezamenlijk een bouwlocatie verwerven dan wel huren en daar woningbouw realiseren voor eigen gebruik. Corporaties fungeren in deze projecten als achtervang wanneer bewoners tijdens het proces afvallen. Daarnaast treden zij op als procesmanager. De gemeente schept de kaders waarbinnen speel- en beslissingsruimte ontstaat voor de toekomstige bewoners. Dit doet zij onder meer door aanzienlijk minder strenge stedenbouwkundige kaders en ruimere welstandsvereisten toe te passen. Ook regelt de gemeente begrijpelijke begeleiding bij vergunningstrajecten en maatwerkoplossingen met het doel deze trajecten te bekorten.

2. Versterking positie huurders in VVE
In de woonvisie wordt opgenomen dat de corporaties huurders een positie geven in het sterk toenemende aantal Verenigingen van Eigenaren (VVE’s). Huurders moeten in deze verenigingen eigenaarsrechten kunnen uitoefenen, inclusief relevante budgetrechten. Hiermee krijgen ze dezelfde positie als eigenaren in een VVE. De gemeente kiest voor een rol als begeleider van het proces en zorgt voor betrokkenheid van het Stedelijk Huurdersplatform.

3. Oprichting van wooncoöperatieven
In de woonvisie wordt opgenomen dat experimenten worden gestart met betrekking tot de vorming van zogenaamde wooncoöperatieven. In deze coöperaties vindt alle besluitvorming plaats met betrekking tot de woningen en de woonomgeving ervan. In de coöperatie hebben bewoners en eigena(a)r(en) zitting. De besluitvorming vindt plaats op basis van zogenaamd consent (unanimiteit). De eigenaar doet hiermee afstand van zijn beslissingsrecht, ten gunste van de positie van de bewoners. Eén van de op te starten experimenten wordt zodanig ingericht dat daarmee een oplossing voor de problematiek van huisvesting van de (lagere) middeninkomens wordt gecreëerd.

4. Instemmingsrecht voor huurders in huurdersorganisaties
In de woonvisie wordt opgenomen dat de gemeente en de corporaties de rechten van huurdersorganisaties in het kader van de zogenaamde Overlegwet aanzienlijk versterken. De huurdersorganisatie krijgt instemmingsrecht op alle onderwerpen die in het belang van de huurder zijn. Zayaz neemt hierin het voortouw en zorgt ervoor dat voor 31 december 2011 de bestaande samenwerkingsovereenkomst met de Huurdersbelangenvereniging Zayaz op deze manier is aangepast. De gemeente regelt op een vergelijkbare manier het instemmingsrecht van het Stedelijk Huurdersplatform.

5. Zelfbeschikkingsrecht op onderhouds- en leefbaarheidsbudgetten
In de woonvisie wordt opgenomen dat gemeente en corporatie(s) een experiment starten waarin aan bewoners/huurders/eigenaren zeggenschap wordt gegeven over alle voor hun woon- en leef(omgevings)situatie relevante budgetten. Dat betreft dan de onderhoudsbudgetten van de corporatie en de budgetten voor openbare ruimte van de gemeente. Dit zogenaamde persoons- of leefgemeenschap gebonden woonbudget (PGwB of PLwB) wordt gebonden aan een contract waarin de betreffende bewoners zich verbinden aan een aantal minimum standaarden van onderhoud (‘heel en veilig’). Alles daarboven wordt aan de vrije beslissingsruimte van de betreffende bewoner of leefgemeenschap overgelaten. Dus ook de vraag of bewoners hulp inroepen van professionals bij de uitvoering of kiezen voor meer zelfwerkzaamheid en daarmee budgetten vrijspelen.

Droom #2: Wachtlijsten tot minimum teruggebracht

2011-07-31T11:46:00.008+02:00

Brabants Dagblad, 24-06-2015

's-HERTOGENBOSCH – Zayaz en Brabant Wonen hebben gistermiddag vol trots de laatste cijfers over de wachtlijsten gepresenteerd.

Bij de aftrap voor de nieuwe woonvisie van de gemeente ’s-Hertogenbosch in 2011 kwamen de problemen op de woningmarkt allemaal aan bod. Een probleem dat vier jaar geleden nog hoog op de agenda stond – de wachtlijsten van de corporaties – is niet meer terug te vinden op deze agenda. De reden hiervoor is dat alle inspanningen van de afgelopen jaren van zowel corporaties als gemeente ervoor hebben gezorgd dat een woningzoekende in ’s-Hertogenbosch tegenwoordig binnen zes maanden een woning naar wens kan vinden.

Deze prestatie kon worden bereikt dankzij een aantal effectieve maatregelen. Op initiatief van de corporaties is bijvoorbeeld een andere manier van toewijzen van woningen gekozen. De corporaties hebben de vrijheid gekregen van de gemeente om in 2013 te starten met een experiment, dat zo’n succes was dat de nieuwe toewijzingsmethodiek inmiddels op alle woningen wordt toegepast.

Natuurlijk speelt ook de enorme nieuwbouwopgave een grote rol. Door het toevoegen van voldoende woningen, die aansluiten bij de wensen van de bevolking, is vraag en aanbod weer in balans. Deze toevoeging heeft zowel in de uitbreidingsgebieden als in herstructureringsgebieden plaatsgevonden. In beide gevallen heeft de gemeente een grote invloed gehad op de snelheid waarmee de projecten zijn gerealiseerd. Zij heeft bij de nieuwbouwopgaven juist een minder grote rol opgeëist. En de gemeente heeft de professionele (ontwikkel)partijen de ruimte gegeven om te maken waar de markt behoefte aan heeft. Door slechts zijdelings mee te kijken heeft de gemeente de gemiddelde doorlooptijd van een project met twee jaar verkort.

De gemeente heeft daarentegen wel een nadrukkelijke rol gehad in het leggen van verbindingen. In letterlijke zin door de toegankelijkheid van onder meer de uitbreidingsgebieden te optimaliseren. Er is een express-line naar De Groote Wielen aangelegd die bewoners binnen een kwartier op het centraal station van ’s-Hertogenbosch brengt. Maar ook in figuurlijke zin door met omliggende gemeenten en de provincie te onderhandelen over de groeimogelijkheden van ’s-Hertogenbosch.

Uiteindelijk hebben al deze initiatieven ervoor gezorgd dat de doorstroming in de sociale sector op gang is gekomen en dat starters voldoende kansen hebben op een goede woning. Ongeacht of inwoners in ’s-Hertogenbosch willen huren of kopen, een eengezinswoning of een appartement zoeken en van stedelijk of landelijk houden, is er vaak een woning te vinden die aan de wensen en mogelijkheden voldoet.

Onze Bossche oplossingen

1. Een nieuw woonruimteverdelingsysteem

De huidige manier van woningtoewijzing bevordert eerder een lange wachtlijst dan dat het deze terugdringt. Er moet een brainstormgroep opgestart worden, die vanuit een ‘blanco canvas’ op zoek gaat naar een woonruimteverdelingsysteem waarbij de kansen voor de diverse doelgroepen beter verdeeld zijn. Een eerste aanzet is een pilot met een uitbreiding van het lotingsysteem met wegingsfactoren. Daarnaast moet er onderscheid gemaakt worden tussen mensen die preventief ingeschreven staan en mensen die serieus op zoek zijn naar een huurwoning.

2. Een forse nieuwbouwopgave
De gemeente moet de ruimte bieden voor een forse nieuwbouwopgave in inbreidings- en uitbreidingsgebieden. Ruimte in fysieke zin, door gronden geschikt te maken voor woningbouw. Maar ook ruimte in figuurlijke zin door de stedenbouwkundige kaders op een hoger abstractieniveau te tillen. Bovendien moeten bewoners en omwonenden een belangrijkere rol krijgen bij de beoordeling van welstand. Alleen wanneer de speelruimte groter wordt, ontstaan kansen om echt iets te bereiken.

3. Verbeter de woningvoorraad
Een duurzame stad is een droom van iedereen. Een van de manieren om hier een stap dichterbij te komen, is het verbeteren van de woningvoorraad. Investeren in verbetering van bestaande bouw is afhankelijk van de bereidheid van bewoners. Om bewoners mee te krijgen moeten energiebedrijven, gemeente en corporaties harde woonlastengaranties afgeven. Ook moeten bovenstaande partijen en bewoners samenwerken om tot energiebesparende initiatieven te komen, zoals de insteek is bij het Blok voor Blok-project. Tenslotte moeten in de woonvisie aantallen en locaties opgenomen worden waar we deze verbetering gaan bewerkstelligen, dus ook in de nieuwbouw.

4. Ontwikkel in gezamenlijkheid
’s-Hertogenbosch is een stad die niet op zichzelf staat. Alles wat in de stad gebeurt heeft gevolgen voor de omliggende gemeenten. En vice versa. Het is daarom belangrijk dat de gemeente ’s-Hertogenbosch zijn plannen niet solitair maakt, maar verbinding zoekt met omliggende gemeenten en de provincie. Daarom moet er geen Bossche woonvisie komen, maar een regionale woonvisie. En om de slagingskans te vergroten moet de provincie uitgedaagd worden hierin de regie te nemen.

5. Onderzoek wensen woonconsument
Om te kunnen sturen op een goede afstemming van vraag en aanbod, moet duidelijk zijn wat de woonconsument nu werkelijk wil. Hiervoor moet per ontwikkellocatie een afzonderlijk woonwensenonderzoek uitgevoerd worden. De resultaten van dit onderzoek, en niet de stedenbouwkundige of financiële kaders, zijn de basis van de ontwikkeling. Bovendien moeten zowel de bewoners als de omwonenden zich opdrachtgever voelen voor de ontwikkeling. Participeren betekent meebeslissen en verantwoordelijkheid nemen. Dan wordt de betrokkenheid en de kans op succes het grootst.

Droom #1: Initiatieven voor bijzondere doelgroepen

2011-07-24T13:49:00.005+02:00

Om bepaalde groepen inwoners stappen te kunnen laten zetten in de richting van zelfstandig wonen en leven zullen wij als maatschappelijke organisaties, ieder vanuit onze core business, een bijdrage moeten leveren. Om dit te stimuleren is het van essentieel belang dat in de nieuwe Nota Wonen van de gemeente ’s-Hertogenbosch het wonen ‘breed’ wordt opgepakt.

We moeten ons niet beperken tot aantallen kernvoorraadwoningen of op te leveren nieuwbouw. Met elkaar moeten we harde afspraken maken over het aanbod en de doorstroming in het ‘souterrain’ van de woningmarkt – van op straat leven tot wonen met ambulante begeleiding. Over het oud kunnen worden in de eigen wijk, ook als daarbij zorg nodig is. En over de realisatie van alternatieve woonzorgvormen voor bijvoorbeeld dementerenden of cliënten van de GGZ waarvoor de indicatie voor verblijf vervalt.
Onze inschatting is dat de maatschappelijke organisaties in de stad hier klaar voor zijn. Dat ze zich gezamenlijk willen inzetten voor die inwoners die echt een steuntje in de rug nodig hebben en dat ze hiervoor aantrekkelijke arrangementen willen ontwikkelen. Gemeente, maak hiervan gebruik. De Bosschenaren zullen u dankbaar zijn!

Onze Bossche oplossingen

1. Realisatie van 10 Skaeve Huse.
Skaeve Huse zijn eenvoudig ingerichte eenpersoonswoningen die op enige afstand van andere huizen staan. De mensen die er komen te wonen zijn al jaren bekend bij de zorg- en hulpverlening. Ze leven op straat, in woonvoorzieningen of in een gewoon huis, maar dat gaat niet goed. Kenmerk is dat ze onaangepast gedrag vertonen. Als ze met of te midden van andere mensen wonen, veroorzaken ze voortdurend onbedoeld overlast: herrie, rommel, ruzie. Deze mensen moeten op zichzelf kunnen zijn en wonen, zonder zich telkens te hoeven aanpassen. Ze zijn dan behoorlijk goed in staat om met enige hulp voor zichzelf te zorgen.

2. Realisatie van een GOtel.
Formule 1-hotel voor mensen die snel tijdelijk onderdak nodig hebben vanwege verschillende omstandigheden: scheiding, tijdelijke baan in Den Bosch, jongeren die vanwege problemen even niet meer thuis kunnen wonen, huisuitzetting, etcetera.

3. Uitbreiding gemeentelijke urgentieplusregeling van 50 naar 100 woningen op jaarbasis.
Hiermee wordt de doorstroming naar zelfstandig wonen bevorderd zodat woonvoorzieningen met een (intensieve) zorgcomponent niet verstopt raken, zoals de vrouwenopvang 2^e fase of het Kamers-met-kansenproject 2Live in het voormalige Nemiusklooster.

4. Pilot ambulante wooncoaching.
Steeds meer mensen met problemen wonen 'gewoon’ in onze wijken. Om hen mee te kunnen laten draaien in de maatschappij worden deze mensen (preventief) gecoacht. Het gaat hierbij om eenvoudige sociale woonbegeleiding die zowel door een professional (van de Stichting Maatschappelijke Opvang) als een getrainde vrijwilliger (burgerkracht!) kan worden gegeven.

5. Een kleinschalig woonzorginitiatief in Hambaken of West voor allochtone ouderen, waarbij de doelgroep vanaf het begin betrokken wordt (burgerkracht!).

Wat vindt u?

Is een GOtel geschikt voor mensen die tijdelijk onderdak nodig hebben? Is een verdubbeling van het aantal urgentiewoningen afdoende? Zijn getrainde vrijwilligers voldoende uitgerust om woonbegeleiding te verlenen?

Geef uw inbreng en reageer!