Droom #7: Wonen met respect voor elkaar

De plek waar je woont is de plek waar je leeft. Natuurlijk leef je ook op de plekken waar je werkt, vrijwilligerswerk doet, scholing krijgt, je vrienden ontmoet. Maar toch... je voelt je thuis, je voelt je veilig, je voelt je gewaardeerd, je voelt je gesteund vooral en in de eerste plaats op de plek waar je woont en in de buurt waar je leeft. Hoe moet dat voelen, als je je niet gewaardeerd, veilig en thuis voelt?

Daarover had ik een droom. Een beetje een enge droom. Om mij heen waren allerlei mensen, mensen die ik ken maar ook mensen die ik niet ken. Deze mensen waren niet met elkaar in gesprek, maar waren wel allemaal aan het praten. Veel praten. Door elkaar praten. Praten zonder te luisteren. Benauwend was dat. Het onderwerp van gesprek was bij iedereen hetzelfde. Het ging over integratie, over aanpassen, over grensbewaking, over uitzetten, over verschillen. Het ging vooral over ‘zij’ en over harder aanpakken, fermer optreden, ze moeten dit, ze moeten dat. Het ging niet over ‘wij’, het ging niet over wij kunnen, wij moeten, het ging niet over wij samen. Het ging over zwart en wit. Het ging niet over kleur, niet over nuance. Het leek erop dat je er niet bij hoorde als je niet ferme harde uitspraken deed.

Net voor ik wakker schrok stond er iemand op. Er werd heel duidelijk stop geroepen. Het werd stil. Er werd geluisterd. De vraag werd gesteld. Is dit wat wij willen? Is dit hoe wij willen samenleven en samen wonen? Is dit hoe veel respect wij elkaar willen tonen?

Toen werd ik wakker. Mijn vrouw vroeg me of ik eng gedroomd had. Met veel moeite kon ik me mijn droom voor de geest halen. ‘Hoe is het afgelopen?’ was vervolgens haar vraag. ‘Dat weet ik niet precies’, zei ik. ‘Het einde was in ieder geval niet zo benauwend als het begin. Er was iemand die de stroom wist te doorbreken, het tij wist te keren. Maar vraag me niet hoe of wat.’

Ik mijmer over een vervolg van de droom. We staan op tegen de ongenuanceerdheid. We vormen een beweging tegen non-tolerantie. We doorbreken de vervreemding. We denken na over de witte kant van integratie. Geen integratie zonder beweging van beide zijden. We accepteren niet langer een zwart-witredenering, een zwart-witoordeel. Wonen is niet zwart, is niet wit, is niet grijs. Wonen is kleurrijk. Wonen is samen leven, respect hebben voor elkaar, en écht willen kijken en luisteren.

Onze Bossche oplossingen

1. Manifest tegen ver- en vooroordelen

De gemeentelijke woonvisie krijgt een bijlage: het Manifest tegen ver- en vooroordelen. Een manifest voor kleurrijke en liefdevolle integratie en tegen ongenuanceerde afwijzing en verwijdering. Het manifest bestaat uit twee componenten: enerzijds de invoering en herwaardering van een wederzijdse integratie-actie in ‘s-Hertogenbosch en anderzijds een bovenstedelijke olievlekaanpak rondom dit manifest.

2. Omgekeerde integratiecursus

De gemeente neemt samen met allochtone partners het initiatief voor een ‘omgekeerde integratiecursus’, die zich richt op de ‘bobo's’ in de stad en op een specifiek daarvoor uitgenodigde groep smaakmakende autochtone Bosschenaren. De cursus richt zich op de vergroting van het adaptieve vermogen van autochtone Bosschenaren en kan onderdelen bevatten als een bezoek aan een moskee(bestuur), een cursus Marokkaanse keuken, een netwerkbijeenkomst met allochtone ondernemers en een rondrit langs Bossche koffiehuizen.

3. Manifestatie ontmoeting en ontvreemding

Partijen in het manifest stellen een agenda op waarin voor een periode van vier jaar elk jaar twee publiekstoegankelijke manifestaties worden geprogrammeerd waarin ontmoeting en ontvreemding tussen autochtoon en allochtoon centraal staan. De organisatie van elk van die manifestaties wordt bij wijze van estafette doorgegeven van maatschappelijke organisatie naar maatschappelijke organisatie.

4. Kleurrijke huurdersorganisaties

Corporaties nemen gezamenlijk initiatief inzake een ‘kleurrijker’ lidmaatschap van de huurdersorganisaties.

Droom #6: Ouderen wonen langer zelfstandig

Een blik op de toekomst. Het aantal ouderen in Nederland gaat sterk stijgen. De gemiddelde levensverwachting neemt toe, waarmee ook de behoefte aan intensieve zorg pas op hogere leeftijd zal gaan spelen. Maar ‘de’ oudere bestaat natuurlijk niet. Iedereen leeft onder zijn eigen specifieke omstandigheden met zijn eigen mogelijkheden en zijn eigen beperkingen. De een heeft een goede pensioenvoorziening, de ander geen enkele aanvulling op zijn AOW. De een is altijd fit, de ander kwakkelt al jaren met zijn gezondheid. Toch delen veel ouderen dezelfde droom: het is een diep gekoesterde wens van velen van ons om zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen leven.

Droom #5: 's-Hertogenbosch... een stad met ambitie

’s-Hertogenbosch is een aantrekkelijke woonstad. De stad kent een rijke geschiedenis, heeft een hoogwaardig cultureel aanbod, staat bekend om de gezelligheid, heeft een centrale ligging in het land en ligt in een economisch sterk gebied. Om de stad aantrekkelijk te houden is het van belang om vol in te zetten op het wonen in de gemeente. Er moet voldoende ruimte blijven voor de ambities die horen bij een stad met zo’n aantrekkingskracht.

Droom #4: Bouw 100 woningen van € 145.000 gestart

Brabants Dagblad, 5 augustus 2013

’s-Hertogenbosch – Na twee jaar intensieve samenwerking is Zayaz gestart met de bouw van 100 eengezinswoningen in het plan Lingots in De Blokken. "Opvallend aan deze woningen", aldus scheidend wethouder Rodney Weterings tijdens een grootse manifestatie op het bouwterrein, "is niet alleen de absolute bodemprijs, maar ook het feit dat ze in zogenaamd particulier opdrachtgeverschap gerealiseerd worden. Daarmee wordt een belangrijke afspraak uit de gemeentelijke woonvisie van 2011 ingevuld." Met de eengezinswoningen wordt de aftrap gegeven voor de ontwikkeling van bouwlocatie De Blokken in het oostelijk deel van Den Bosch.

Droom #3: Versterk de kracht van bewoners

Onze droom gaat verder dan het bouwen en verhuren van huizen; wij gaan voor sterke wijken waar mensen een kans krijgen en waar we bouwen op de kracht van mensen. In een stad die groeit – in omvang, maar ook in aantallen alleenstaanden, 65-plussers en andere groepen inwoners die een grotere sociale behoefte hebben – is de inzet op kracht van de bewoners hard nodig.

Droom #2: Wachtlijsten tot minimum teruggebracht

Brabants Dagblad, 24-06-2015

's-HERTOGENBOSCH – Zayaz en Brabant Wonen hebben gistermiddag vol trots de laatste cijfers over de wachtlijsten gepresenteerd.

Bij de aftrap voor de nieuwe woonvisie van de gemeente ’s-Hertogenbosch in 2011 kwamen de problemen op de woningmarkt allemaal aan bod. Een probleem dat vier jaar geleden nog hoog op de agenda stond – de wachtlijsten van de corporaties – is niet meer terug te vinden op deze agenda. De reden hiervoor is dat alle inspanningen van de afgelopen jaren van zowel corporaties als gemeente ervoor hebben gezorgd dat een woningzoekende in ’s-Hertogenbosch tegenwoordig binnen zes maanden een woning naar wens kan vinden.

Droom #1: Initiatieven voor bijzondere doelgroepen

Om bepaalde groepen inwoners stappen te kunnen laten zetten in de richting van zelfstandig wonen en leven zullen wij als maatschappelijke organisaties, ieder vanuit onze core business, een bijdrage moeten leveren. Om dit te stimuleren is het van essentieel belang dat in de nieuwe Nota Wonen van de gemeente ’s-Hertogenbosch het wonen ‘breed’ wordt opgepakt.

We moeten ons niet beperken tot aantallen kernvoorraadwoningen of op te leveren nieuwbouw. Met elkaar moeten we harde afspraken maken over het aanbod en de doorstroming in het ‘souterrain’ van de woningmarkt – van op straat leven tot wonen met ambulante begeleiding. Over het oud kunnen worden in de eigen wijk, ook als daarbij zorg nodig is. En over de realisatie van alternatieve woonzorgvormen voor bijvoorbeeld dementerenden of cliënten van de GGZ waarvoor de indicatie voor verblijf vervalt.